Bye for now :)

I'll leave this blog for a while and gonna create a new one.

A new blog for a NEW ME. 

A new blog for a NEW STORIES of my life.

A new blog for a NEW START.

No words..

Just done reading "She's Dating The Gangster by SGwannabe" and found myself crying. Why? well yeah, the story is soooooooo touching and so beautiful BUT because of something, I realize something, no, EVERYTHING that happens to my life until now. Nakakarelate ako sa ibang scene, sa ibang ginagawa ni Athena, sa mga lines ng bawat character sa story. Ibang iba yung feeling, ewan ko ba.. ang daming realization ang mga narealize ko. (I can share it with you guys on my new post.)

Haaays, nalulungkot ako..

e kasi..

Namimiss ko na ang laging may nag.aalala saken.. na laging may nag.gu-good morning, good night sayo.. na laging may nagsasabi na "kumain ka na ha?".. na laging may nagagalit pag nagiging pasaway ako.. na laging nagpapatawa sayo kahit na OA ang jokes nya, na corny ang banat nya.. yung nagagalit siya kasi kinukulit ko sya lalo na pag bad mood siya taz biglang sasabihin sayo "buti na lang anjan ka, wag mo kong iiwan ha?".. malas lang kasi kahit ayokong iwan sya, sya na din mismo ang gumawa ng dahilan para iwan nga siya..

Namimiss ko na yung may nagsasabi na miss niya ako kahit magkausap lang kami ilang oras na nakalilipas.. at lalo na yung "ILOVEYOU" sa bawat text niya.. na tuwing tumatawag siya/ikaw e hindi niya nakakalimutan sabihan ka nun :(

Nakakamiss na sobra :((

now, BACK TO BLOGGING :)

Dahil tapos na ang bakasyon ko and nakauwi na ang aking mga mahal na Tita, Tito at mga pinsan, eto na ulet ako ngayon sa Blog World. Babalik na ulit ako sa aking dating buhay. Madaming thoughts na naman, pero wala na naman akong words. Sana may printer na lang utak ko, para lahat ng mga thoughts ko ipiprint ko na lang :|

Vacation is over :(

Well, masaya din naman ang naging bakasyon ko. 1 week sa Puerto Galera, 1 week sa Boracay. Masaya, inuman sa gabi, gala sa umaga. Pero parang di pa din e.. ewan ko ba..

If I disappear again sometime, will you come and find me?

Simple lang naman yang tanong kong yan sayo e. Yes or No.

Happy or Sad?

This past few days, nahihilig akong magbasa ng mga stories sa Wattpad. Yung mga one shots stories lang kasi ayoko ng matagal basahin at yung hindi pa tapos, nakakabitin kasi. HAHA! Anyways, based on my opinion, MAS touching pag ang story ay sad ang ending. Ewan ko lang, I find it more interesting to read kasi heart whelming. Masaya din naman kung happy ending pero hindi tulad ng mga sad/tragic ending mas matagal nag-stay yung feeling na mas naappreciate mo yung story. Weird anu, mas gusto ko lang talaga yung may namamatay na bida or pwede din naman na malungkot or break-up ang ending. :D